تبليغاتX
گویا التیام زخم هایم را گم کرده است - من ؟!
منم " دومان " اهل طاعونی این قبیله ی مشرقی!!!

من سازم : بندی آوازم . برگیرم و بنوازم.

بر تارم  زخمه ی " لا " می زن . کز راه فنا می زن. 

من دودم : می پیچم و می لغزم.

من سوزم : می سوزم و می سازم.

من بودم : می بودم و نابودم .

من ... .

 

 * برداشتی آزاد بر اساس شعری از "سهراب سپهری"

+     دومان   |