تبليغاتX
گویا التیام زخم هایم را گم کرده است
منم " دومان " اهل طاعونی این قبیله ی مشرقی!!!

هر گز از بی کسی خویش مرنج

هرگز از دوری این راه مگو

و از این فاصله ها که میان من و توست

و هر آنگاه که دلت تنگ من است

آخرین شعر مرا قاب کن و پشت نگاهت بگذار

تا که تنهائیت از دیدن من جا بخورد

و بداند که دل من تا به ابد با توست

و همین نزدیکی ست ...

+     دومان   |